Czy rozwijam dary dane mi od Boga, np. dar modlitwy językami, który pomaga być bardziej w Duchu Świętym niż w ciele i codzienności?
Czy dbam o ciągłe nawracanie się?
Czy podchodzę do sakramentu pokuty i pojednania z odpowiednim zaangażowaniem?
Czy jestem pokorny/a?
(Dz 19,1-8)
„Kiedy Apollos znajdował się w Koryncie, Paweł przeszedł okolice wyżej położone, przybył do Efezu i znalazł jakichś uczniów. Zapytał ich: „Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy przyjęliście wiarę?” A oni do niego: „Nawet nie słyszeliśmy, że istnieje Duch Święty”. Zapytał: „Jaki więc chrzest przyjęliście?” A oni odpowiedzieli: „Chrzest Janowy”. Powiedział Paweł: „Jan udzielał chrztu nawrócenia, przemawiając do ludu, aby uwierzyli w Tego, który za nim idzie, to jest w Jezusa”. Gdy to usłyszeli, przyjęli chrzest w imię Pana Jezusa. A kiedy Paweł włożył na nich ręce, Duch Święty zstąpił na nich. Mówili też językami i prorokowali. Wszystkich ich było około dwunastu mężczyzn. Następnie wszedł do synagogi i odważnie przemawiał przez trzy miesiące rozprawiając i przekonując o królestwie Bożym.”
Jezu, ześlij proszę Ducha Świętego, abym był/a bliżej Ciebie
Formacja mojego małżeństwa w Domowym Kościele posuwała się do przodu. Zapisaliśmy się na rekolekcje oraz wybrano nas na parę animatorską kręgu. Nasz ksiądz prowadził rekolekcje z Odnową w Duchu Świętym w naszej parafian i zapraszał serdecznie nasz krąg. Oczywiście skorzystaliśmy z zaproszenia. Przez 9 tygodni poznawaliśmy Jezusa w Słowie, to co czynił oraz poznałam Ducha Świętego, że jest osobą jak Jezus i mogę, a nawet powinnam budować z Nim relację. Odbyłam pogłębioną spowiedź o to wszystko co powoduje zagrożenie duchowe, jak się okazało sporo tego w moim życiu było. Szczególnie przeżyłam modlitwę o uzdrowienie wewnętrzne oraz modlitwę o wylanie darów Ducha Świętego. Ta ostatnia była uroczyście przygotowana w Katedrze naszej diecezji. Dwoje wstawienników modliło się nade mną: kobieta – językami, a mężczyzna Słowem Bożym. Podczas modlitwy bardzo szlochałam nie wiedząc dlaczego. W pewnym momencie gdy modlitwa się przedłużała poczułam napływ mocy i przestałam płakać. Otrzymałam karteczkę z zapisanym proroctwem: „Pan przygotowuje Cię do otwierania się. Być domem Bożym, Arką Przymierza”. Zupełnie nie wiedziałam wtedy co to może znaczyć, ale skojarzyłam to z Domowym Kościołem. Po modlitwie chodziłam w radosnym uniesieniu przez następne tygodnie. W naszym kręgu żony zapisywały się do Róży Różańcowej za swoich mężów, z dużą obawą czy podołam zapisałam się i ja. Nigdy nie odmawiałam wcześniej różańca, nie umiałam. Nie znałam Maryi i jej świąt – nie rozumiałam po co ten kult, te figurki i sztuczne kwiaty. Duch Św poprzez różaniec wprowadzał mnie pomału w tajemnice Maryi. Uzmysłowiłam sobie, że Maryja musi być wyjątkowa, że Duch Św ją wybrał na swoje mieszkanie, gdzie był On cały ze wszystkimi łaskami jako Bóg i że z Nim był w Niej Jezus i Ojciec, cali nie podzielni. Zaczęłam szanować Matkę Bożą. Natknęłam się na ulotkę o Fatimie i wynagrodzeniu przez 5 pierwszych sobót. Przeczytałam z wypiekami na twarzy o objawieniach, myśląc matka prosi, to trzeba zrobić. Zachęciłam żony z naszego kręgu abyśmy razem wynagradzały. Większość dołączyła. Po Mszy Św umawiałyśmy się na kawę aby jeszcze porozmawiać o Bogu i podzielić się książkami, które nas rozwijają duchowo. Na spotkaniu animatorów kręgów podzieliłam się tym, po czym ksiądz zaproponował mi rekolekcje 33 dniowe oddania się Jezusowi przez Maryję, które prowadzi. Jak już się pewnie domyślacie nie odmówiłam. Tak zaczął się w moim życiu ważny etap, który otworzył mi nową drogę do Jezusa.
Zatrzymuję się tu z moim świadectwem i ubolewam że nie mam przestrzeni aby wam powiedzieć więcej ponieważ był to bardzo dynamiczny czas kiedy wiele się wydarzyło. Potwierdzenie w Słowie: „ …Paweł włożył na nich ręce, Duch Święty zstąpił na nich. Mówili też językami i prorokowali.”
